..
..
این همه تند، این همه بی هوا، این همه شتاب زده، می دوی که به کجا برسی؟به این و آن تنه می زنی، خودت را خسته می کنی، آنها را خشمگین و درد را منتشر می کنی، زیر پایت را نمی بینی، دوست داری پرواز کنی، دوست داری بال داشته باشی، اما چرا؟که به کجا پرواز کنی؟که از کدام قله رد شوی، که کدام بلند را زیر پایت به تسلیم وادار کنی؟

کمی امان بده!

هر چقدر هم که بدوی، گنبد فیروزه ای آسمان را که نمی توانی پشت سر بگذاری،ثروتت که از ستاره ها بیشتر نمی شود.جز همین نفس، همین بدن،همین چه میدانم چند ده کیلو گوشت و پوست و استخوان که نمی توانی برای خودت نگه داری.هر جا که بروی باز هم یک جایی رسیده ای،یک جایی که جا محسوب می شود و بالایش گنبد آسمان است و زیرش زمین، یک لحظه صبر کن.

یک لحظه صبر کن و نفس بکش.

امروز می خواهیم، در همین لحظه ، با همین نوشته، از خدایی سپاسگذاری کنیم که گاهی رسیدن را در خود رفتن، و حتی نرفتن قرار داده است.

بگذار نفست آرام شود،آن وقت به این فکر کن که دویدن را برای رسیدن دوست داری یا برای خودِ دویدن؟ فکر کن بال ها را برای لذت پرواز میخواهی یا برای دور زدن همه موانع.می خواهی بالاتر بروی که رشد کرده باشی، یا هدف اصلی ات پشت سر گذاشتن دیگران، اولین بودن، زودتر رسیدن و زودتر رفتن است؟

می دانی؟ باید سپاسگزار کسی باشیم که به ما یاد داده است هر جا که برسی، باز هم همان جا هستی که بودی، مگر چشمت،دلت، آرزویت و نگاهت را بدوزی به انتهای آسمان! دلت بالا باشد. چون تنها دلت میتواند جایی باشد که جا نیست، جایی بالای گنبد آسمان، جایی بی نیاز از خاک...

جایی که زمینی نیست، که رسیدنی نیست، که اینجا نیست، بی جاست ....

باید سپاس گذار باشیم که هریک از ما این را میدانیم، یک جایی ته دلمان می دانیم بالای گنبد آسمان یک نفر، یک دست به اشاره دعوتمان می کند...

حالا که کمی آرام شده ای، اگر میخواهی بدو، اگر میتوانی پرواز کن ... اما یادت باشد همه ی دویدن ها، ندویدن ها، نشستن ها و برخاستن هایمان، وقتی ارزشش را پیدا می کند که به آن بی جا باور و امید داشته باشیم، که دلمان پر بکشد برای بی جایی، بالای آسمان فیروزه ای.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دل نوشت:این متن رواز روزنامه خوندم خوشم اومد، نوشتم واسه ی خودم...

دل نوشت ۲:کاش عمویی بیاد بخونه...!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شیوای گلم تولدت هزاران بار با هزارن شاخه مریم و رز مبارک....

دوستت داریم آبجی جونم